मंगळवार, ऑक्टोबर ११, २०१६

मराठा क्रांती मोर्चे व आरक्षण

- प्रदीप ढोबळे ( विचारवंत व लेखक )
 
कोपर्डी बलात्कार व हत्याकांडाच्या अनुषंगाने निघत असलेल्या मराठा मोर्च्यातील एक प्रमुख मागणी मराठा समाजास आरक्षण मिळावे हि आहे. तत्संबंधी सर्वोच्च न्यायालयाचे न्यायमूर्ती पी बी सावंत सरांची मुलाखत काही दिवसाआधी मी पोस्ट द्वारे शेअर केली होती. मराठा आरक्षणाच्या मुद्यावर कार्यरत सर्व घटकासाठी ती मार्गदर्शक आहे. मराठा समाजातील बुद्धिवादी व उच्चशिक्षित वर्गानी ती वाचणे गरजेचे आहे; जेणेकरून ते समाजाचे योग्य मार्गदर्शन करू शकतील.

सोमवार, जुलै १८, २०१६

कोपर्डी प्रकरण आणि जातीयवादी मानसिकता

गेले काही दिवस अहमदनगर जिल्हा हा सामाजिकदृष्ट्या संवेदनशील म्हणून ओळखला  जातोय. दलित अत्याचाराच्या घटनांनी हा जिल्हा अनेक दिवस चर्चेत होता. दोन  दिवसापूर्वीच नगर जिल्ह्यातील कोपर्डी ता. कर्जत येथील एका अल्पवयीन मुलीवर काही नराधमांनी विकृत पद्धतीने अत्याचार करून तिचा निर्घृण खून केला. अतिशय शरमेने मान खाली घालायला लावणारी ही घटना आहे. दिल्लीत झालेल्या निर्भया अत्याचार प्रकरणात ज्या पद्धतीने अत्याचार करून त्या निरागस मुलीची, तिच्या देहाची विटंबना करण्यात आली तोच प्रकार इथेही दिसून आला.

मंगळवार, जुलै ०५, २०१६

हिंसाचार : एक दृष्टिकोन

हिंसाचाराचा उगम आपणाला टोळीजीवनापासूनच दिसून येतो. पूर्वीच्या काळी जेव्हा समाज टोळी जीवन जगात होता, तेव्हा दोन टोळ्यांमधील परस्पर संबंधात मोठ्या प्रमाणात हिंसाचाराचा उद्भव दिसून येतो. त्या टोळ्यांमध्ये स्त्रिया तसेच शिकार अशा अनेक कारणांवरून झगडे होत असत. हिंसाचार हा टोळी जीवनाचा एक अविभाज्य भागच बनून गेला होता. टोळी जीवनातील रूढ संकेतांनुसार हा हिंसाचार समाजमान्य होता. म्हणजे एका टोळीने दुसर्या टोळीवर

रविवार, मे २२, २०१६

मालेगाव स्फोट- तपास न्यायालयाच्या देखरेखीखाली व्हावा

मालेगाव स्फोटप्रकरणी साध्वी प्रद्न्यासिंग आणि तिच्या काही सहकार्याना एनआयए या राष्ट्रीय तपास यंत्रणेने क्लीन चीट दिल्याने आश्चर्य वाटले नाही. 

रविवार, मार्च २०, २०१६

"भारतमाता की जय" मागचे राजकारण

दोन दिवसापूर्वी एमआयएमचे अध्यक्ष असदुद्दीन ओवेसी यानी "गळ्यावर सुरी फिरवली तरी भारत माता की जय म्हणनार नाही" असे वक्तव्य केल्याने वाद निर्माण झाला होता. त्याचेच पडसाद महाराष्ट्राच्या विधीमंडळात उमटले. एमआयएमचे आमदार आमदार वारीस पठाण आणि इम्तियाज जलील यांच्यासमोर सत्ताधारी आमदारानी गोंधळ घालत "भारत माता की जय" म्हणन्याची सक्ती केली. त्याला या दोघानी नकार दिल्याने वाद झाला आणि त्या वादात पठाण याना निलंबित केले. 

या सर्व घटनाक्रमाकडे उथळ दृष्टीकोणातून पाहिले असता वास्तव परिस्थितीचे खरे आकलन होणे अवघड आहे. त्यामुळे खरी परिस्थिती समजून घ्यायची असेल तर आपल्या डोळ्यावरील धर्म आणि देशप्रेमाची झापडे काढावी लागतील. भाजपची सत्ता आल्यानंतर संघ परिवारातील व्यक्तीनी नियोजनबद्ध पद्धतीने आपला  सांस्कृतिक राष्ट्रवाद पुढे रेटायला चालू केले. याला त्यानी धर्माचीही जोड दिली. देशभक्तीची व्याख्या आणि देशभक्त कोण हेही त्यानी ठरवून टाकले. त्यामूळे त्यांच्या संकुचित राष्ट्रवादात न बसणार्या सर्व व्यक्ती देशद्रोही आहेत असा डांगोरा पिटायला चालू केले. थोडीशी वेगळी, प्रवाहाविरुद्ध जाणारी भूमिका कुणी घेतली तर त्याचे भांडवल करुन त्याच्यावर देशद्रोहाचा शिक्का मारणे चालू झाले. यात त्यांचे लक्ष्य प्रामुख्याने दलित, आदिवासी आणि मुस्लिम हे राहिले आहेत. रोहित वेमुल्ला, कन्हैय्याकुमार आणि आता ओवेसी, पठाण, जलील हे त्यांच्या कारस्थानाला बळी पडले आहेत. किंवा असेही म्हणता येईल कि ओवेसी याना त्यांचे राजकारण पुढे रेटायला आयताच एक मुद्दा मिळाला.

सध्याचा मुद्दा पाहिला तर असे दिसते की संघ परिवाराला काहीही करुन या देशातील मुस्लिमाना देशद्रोही साबीत करायचे आहे. या देशातील मुस्लिमानी भारताबद्दल पूर्ण इमान राखले असताना नेहमी नेहमी त्यांच्या देशनिष्ठेची परीक्षा का पाहिली जाते ? मागे वंदे मातरम हे राष्ट्रगीत म्हणण्यावरुन गदारोळ झाला होता तेव्हाही मुस्लिम राष्ट्रद्रोही आहेत असाच प्रचार सर्रास चालू होता. राष्ट्रगीत म्हणने आणि भारताच्या विजयाच्या घोषणा देणे इतकाच संघालेखी राष्ट्रवाद आहे का ? राष्ट्रवादाच्या त्यांच्या संकुचित भुमिकेत सर्वानी जगावे असा अट्टहास ते का करतात ? वारीस पठाण यांची प्रतिक्रिया पाहिली तर ते या प्रकरणी निर्दोष आहेत हे लक्षात येईल. ते म्हणतात, "राष्ट्रगीत आणि देशाबद्दल आम्हाला प्रेम आहेच, परंतु त्याची सक्ती कशासाठी ?" आता इथे वादाचे दोन मुद्दे आहेत. पहिला म्हणजे, भारतमाता ही धार्मिक दृष्टीकोण असलेली संकल्पना असल्याने ती मान्य करायला ओवेसी आणि पठाण, जलील यांचा विरोध आहे. दुसरा मुद्दा म्हणजे, आरएसएस आणि समविचारी संघटना, त्यांचे अनुयायी हे देशप्रेमाची संकुचित व्याख्या ठरवून त्याची सक्ती इतरांवर करत आहेत. आणि या सक्तीमागचा त्यांचा दृष्टीकोण चांगला नाही. या दोन मुद्द्यांकडे नीट लक्ष दिले तर हा वाद का उकरुन काढला आहे हे लक्षात येईल.  

देशातील मुस्लिम, दलित, आदिवासी यांच्याकडे बर्याचदा संशयाच्या भूमिकेतून पाहिले जाते. जणू काय सर्व मुस्लिम हे दहशतवादी आणि दलित-आदिवासी हे नक्षलवादी आहेत. आणि म्हणूनच त्यांच्या देशभक्तीची परीक्षा घेतली जाते. या तथाकथित देशभक्ताना जेव्हा वाटेल तेव्हा मुस्लिम-आदिवासी-दलितानी आपल्या देशभक्तीची प्रचिती द्यावी लागते. आणि आपली प्रसारमाध्यमेही राष्ट्रगीत म्हणतानाचे मुस्लिमांचे फोटो प्रसिद्ध करुन मुस्लिम देशभक्त असल्याचे सर्टिफिकेट देतात. शेवटी आपणाला हे ध्यानात घ्यावे लागेल की राष्ट्रभक्ती ही चांगली गोष्ट असली तरी त्याची सक्ती चुकीची आहे. आणि त्यामाध्यमातून मुस्लिमांभोवती जे संशयाचे वातावरण निर्माण केले जात आहे त्याचे दुरगामी आणि गंभीर परिणाम आपल्या समाजव्यवस्थेवर झाल्याशिवाय राहणार नाहीत.

ओवेसी काय म्हणतात याकडे नीट लक्ष दिले पाहिजे. त्यांचे संकुचित राजकारण आणि त्यांच्या विविध भुमिकांबद्दल मतभेद असले तरी भारत देशाबद्दल त्यांचे मत वाईट नाही एवढे आपण नक्की सांगू शकतो. अर्थात म्हणून त्यांचे संकुचित राजकारण आपणाला पटते असा त्याचा अर्थ नाही. ओवेसींच्या अनेक भूमिका वादग्रस्त आहेत हे नक्की. म्हणून आंधळेपणाने ओवेसीना झोडपावे असेही नाही. त्यांच्या मुद्द्यांचा योग्य  प्रतिवाद झाला पाहिजे. त्यासाठी घटनात्मक मार्ग आहेत. चर्चेने प्रश्न सुटू शकतात. एखाद्या मुद्द्यावर उलटसुलट चर्चा झालीच पाहिजे. त्यामाध्यमातूनच समाज प्रगल्भ होत पुढे जात असतो. पण वैचारिक मार्ग सोडून हमरीतुमरीवर येणे ही कोणती संस्कृती ? महाराष्ट्र विधानसभेत काही आमदारानी ज्या पद्धतीने वर्तन केले ते पहाता महाराष्ट्रात लोकशाहीचे कसे धिंडवडे निघताहेत हे लक्षात येते. आमदार वारिस पठाण आणि इम्तियाज जलील याना घेरुन ज्या शिविगाळ करणे, मारहाण करण्यासाठी अंगावर धावून जाणे, घाणेरड्या पद्धतीने घोष्णाबाजी करुन हिंस्त्र वर्तन करणे हे लोकशाही मार्गाने निवडून आलेल्या आणि घटनेची शपथ घेणार्या आमदाराना शोभत नाही. पठाण आणि जलील हे दोघे त्यावेळी गप्प राहिले म्हणून पुढचा अनर्थ टळला. ओवेसी काय किंवा त्यांचे आमदार पठाण आणि जलील काय, हे भारताचा जयघोष करण्यास का नकार देतात हा प्रश्न सर्वानाच पडला आहे. यावर ओवेसी म्हणतात कि आम्ही भारत देश की जय म्हणतो परंतु भारतमाता की जय म्हणनार नाही. का ? तर भारतमाता या संकल्पनेला धार्मिक रंग आहे. 

साधारण १८८२-८३ पासून बॅनर्जी यांचे भारतमाता हे नाटक आणि बंकिमचंद्र चटर्जी यांची आनंदमठ कादंबरीपासून भारतमाता ही संकल्पना रुढ झाली. काही जणानी अनेक हातांची हिंदू देवतेच्या स्वरुपातील भारतमाता रेखाटली. याचे मूळ बंगालातील काली पूजा आणि एकूणच हिंदू परंपरेत सापडते. यातून क्रांतिकारक आणि स्वातंत्रलढ्यातील शिलेदाराना प्रेरणा मिळत होती. भारताचे वर्णन कुणी कसे करावे हा ज्याचा त्याचा प्रश्न. हिंदू धर्माभिमान्याना भारताला देवीची उपमा द्यावीशी वाटली तर ते गैर नाही. मात्र त्यानी ही संकल्पना स्वत:पुरतीच ठेवावी. स्वत:च्या धर्माशी संबंधित असणार्या संकल्पना इतर धर्मीयानी स्वीकाराव्या हा अट्टहास का ? ओवेसींचा विरोध नेमका याला आहे. आज आरएसएसने भारतमाता या संकल्पनेच्या माध्यमातून राजकारण चालवले आहे. त्यांच्या चौकटीत न बसणारे सारे त्यांच्यालेखी देशद्रोही आहेत. आणि  हे सिद्ध करण्यासाठीच ते रोज नवीन मुद्दे उकरुन काढत आहेत. या सर्व गोष्टींचा सारासार विचार करुन धर्मांधांच्या चालीला बळी न पडता देशाचे अखंडत्व अबाधित ठेवणे खरे भारतीय म्हणून आपणा सर्वांची जबाबदारी आहे.

सोमवार, फेब्रुवारी २९, २०१६

भाजपचा राष्ट्रवाद- किती खरा, किती खोटा ?

सध्या देशभर जे काही चालले आहे त्यावरुन निश्चितपणे असे म्हणता येईल कि भारताची वाटचाल अतिरेकी धर्मांधता, अतिरेकी राष्ट्रवाद आणि असहिष्णुतेकडे चालली आहे. अर्थात हे माझे आणि पुरोगामी, डाव्या, विवेकी लोकांचे मत आहे. भक्तानी ते स्वीकारलेच पाहिजे अशी सक्ती अजिबात नाही. 

गुरुवार, फेब्रुवारी २५, २०१६

JNU मधील कथित देशद्रोह...

दिल्लीतील जवाहरलाल नेहरु विद्यापीठातील (जेएनयु) विद्यार्थ्यांचा कथित देशद्रोह आज चर्चेचा विषय बनला आहे. रोहित वेमुलाचे प्रकरण शांत होते न होते तोवर जेएनयुमधील कन्हैय्या कुमार याचे हे प्रकरण उभे राहिले. (या गोंधळात येवू घातलेल्या अर्थसंकल्पाबद्दल एकही जण चर्चा करत नाही ही सरकारच्या दृष्टीने आनंदाची गोष्ट आहे.) 

गुरुवार, फेब्रुवारी ११, २०१६

सोनसाखळीनंतरचे प्रश्न...


दै. लोकसत्ता, ११ फेब्रूवारी २०१६

एका शैक्षणिक संस्थेने आयोजित केलेल्या कार्यक्रमात गुरवानंद स्वामी याना पुरस्कार प्रदान करण्यात आला. याच कार्यक्रमात मुख्यमंत्र्यांच्या पत्नी सौ. अमृता फडणवीस उपस्थित होत्या. लोकांच्या आग्रहास्तव त्यानी एक भक्तीगीत गायले असता त्यांच्यावर खूष होवून या अध्यात्मिक बाबानी हवेतून हात फिरवून एक सोन्याची साखळी काढली आणि सौ. फडणवीस याना दिली. आश्चर्य म्हणजे त्यानी ती साखळी चक्क स्वीकारली. 

शनिवार, फेब्रुवारी ०६, २०१६

अरुणाचलची वाकडी वाट...

नुकताच भारताचा ६७ वा प्रजासत्ताक दिन साजरा झाला. भाजप सरकार आणि पंतप्रधान मोदी यानी भारतीय राज्यघटनेचे गोडवे गायले. भारतीय राज्यघटना ही जगात सर्वश्रेष्ठ असल्याचा साक्षात्कार मोदी आणि समस्त भाजपवासियाना सत्ताप्राप्तीनंतर झाला आहे. परंतु घटनेचे श्रेष्ठत्व

शनिवार, जानेवारी ३०, २०१६

रोहित वेमुलाच्या आत्महत्येचे राजकारण

सर्वात महत्वाची गोष्ट म्हणजे रोहित आणि त्याचे सहकारी स्वतःच्या हक्काची, स्वाभिमानाची लढाई लढत होते. या जात-धर्माधारित व्यवस्थेत दलित, अल्पसंख्यांक, उपेक्षित, मागास वर्ग यांना स्वतःच्या अस्तित्वासाठी संघर्ष केलाच पाहिजे. रोहितचा संघर्ष हा समतेसाठी, मानवमुक्तीसाठी तसेच संविधानातील स्वातंत्र्य, न्याय, बंधुता या उदात्त मूल्यांच्या जपणुकीसाठी होता. रोहित अभ्यासाव्यतिरिक्त इतर राजकारण करत होता असेही नाही. आपला अभ्यास सांभाळून त्याने

गुरुवार, जानेवारी २८, २०१६

रोहित वेमुला- काही प्रश्न आणि उत्तरे

वसतिगृहातून निलंबित पाच विद्यार्थी, मध्यभागी रोहित
रोहित वेमुलाच्या आत्महत्येनंतर अनेक प्रश्न उपस्थित होत आहेत. त्यापैकीच काही आक्षेपांचा घेतलेला परामर्श...

१. आपला पहिला मुद्दा असा आहे कि गरीब घरातील विद्यार्थ्यांनी फक्त अभ्यासाकडे लक्ष द्यावे. त्यांनी इतर चळवळी करत बसू नये. जर इतर गोष्टी करायच्या असतील तर त्या शैक्षणिक संस्थांच्या बाहेर कराव्या.

मंगळवार, जानेवारी १९, २०१६

तथाकथित संकृती-धर्म-देशप्रेमी अजून किती बळी घेणार ?


दुर्दैवी रोहित वेमुला
हैदराबाद विद्यापीठामये गेल्या काही दिवसात 'आंबेडकर स्टुडनट्स असोसिएशन' आणि विद्यापीठ प्रशासन यांच्यामध्ये चाललेल्या वादात अखेर रोहित वेमुला या विद्यार्थ्याचा बळी गेला. डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचा सच्चा अनुयायी असणाऱ्या रोहितचा शेवट अशा प्रकारे व्हावा ही  मनाला चटका लावणारी गोष्ट आहे. हैदराबाद विद्यापीठाचा पीएच. डी. चा विद्यार्थी आणि आंबेडकरी चळवळीचा संघर्षाचा वारसा असणाऱ्या रोहितसारख्या मुरलेल्या कार्यकर्त्याला आत्महत्या करण्यास भाग पडणाऱ्या कारणांची थोडी चिकित्सा केली पाहिजे. विद्यापीठ प्रशासन  आणि विद्यार्थी यांच्यातील वाद तसा आधीपासूनच अस्तित्वात होता. परंतु प्रसंगपरत्वे, कारणपरत्वे तो वाद अनेकवेळा उफाळून येत असे.  मग ते याकुब मेमन फाशी प्रकरण असो वा 'मुझफ्फरनगर बाकी है' या चित्रपटाचे सादरीकरण. 'मुझफ्फरनगर...' चित्रपटाचा मुद्दा तसा जास्तच वादग्रस्त ठरला. आंबेडकर स्टुडनट्स असोसिएशन आणि त्यांच्या काही समविचारी सहकार्यांनी सदर चित्रपटाच्या केलेल्या सादरीकरणाला 'अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद' या उजव्या विचाराच्या विद्यार्थी संघटनेने आक्षेप घेतला. चित्रपटाचे सादरीकरण चालू असताना 'अभाविप'च्या काही कार्यकर्त्यांनी तिथे येवून गोंधळ घातला. त्यातून या दोन संघटनांमध्ये वादाची ठिणगी पडली.

सोमवार, जानेवारी १८, २०१६

कॉम्रेड ए. बी. वर्धन यांची संपत्ती उघड

ए. बी. वर्धन 

साभार- मटा ऑनलाइन वृत्त। मुंबई


गडगंज संपत्ती, गाड्या-बंगले, तामझाम आणि उद्योगातील भागीदाऱ्या यात यशस्वी होणे अशीच नव्या पिढीतील नेत्याची ओळख प्रस्थापित होत असताना नुकतेच निधन पावलेले ज्येष्ठ कम्युनिस्ट नेते ए. बी. वर्धन यांनी मात्र तत्वनिष्ठ आणि सेवाभावी नेत्याचा आदर्श समाजासमोर ठेवला आहे. भारतीय राजकारणात प्रदीर्घकाळ राजकारण केलेल्या कॉम्रेड ए.बी. वर्धन यांनी एक धुळीनं भरलेलं जुनं लोखंडी कपाट, काही जोड्या कपडे, एक जोडी बूट, प्रवासात वापरण्यासाठी एक लाल रंगाची सूटकेस आणि त्यांच्यावर प्रेम करणाऱ्या त्यांच्या चाहत्यांची पत्रं इतकीच काय ती संपत्ती आपल्या मागं सोडली आहे.

सोमवार, जानेवारी ११, २०१६

मालदा प्रकरण, कमलेश तिवारी आणि मुस्लिमांची आक्रमकता

७ जानेवारी रोजी पश्चिम बंगालमधील मालदा जिल्ह्यातील मुस्लिम समाज आक्रमक होवून रस्त्यावर आला होता. जवळजवळ अडीच लाखांचा समुदाय रस्त्यावर येवून अतिशय हिंसक पद्धतीने व्यक्त झाला. अखिल भारतीय हिंदू महासभेचा स्वयंघोषित नेता कमलेश तिवारी याने मोहम्मद पैगंबर यांच्याविषयी समाज माध्यमामध्ये अश्लाघ्य टिपण्णी केल्याने वाद निर्माण झाला. काय होता हा प्रकार , नेमकी कुणाची चूक होती जरा सविस्तर पाहूया. 

मंगळवार, जानेवारी ०५, २०१६

सह्याद्री बाणा ब्लॉगला पाच वर्षे पूर्ण

नमस्कार वाचक मित्रहो,
आज तुमच्याशी संवाद साधताना खूप आनंददायी भावना मनात आहे. २०१५ वर्ष संपता संपता सह्याद्री बाणा या ब्लॉगला पाच वर्ष पूर्ण झाली. २९ नोव्हेंबर २०१० रोजी सह्याद्री बाणा हा ब्लॉग चालू केला. बहुजन हितासाठी चालू केलेल्या या ब्लॉगला वाचकांनी भरभरून प्रतिसाद दिला. या २९ नोव्हेंबर ला ब्लॉगला पाच वर्ष पूर्ण झाल्याचे निमित्त साधून ब्लॉगच्या पाच वर्षाच्या कामगिरीचा थोडक्यात आढावा घ्यावा असा विचार आहे.

ब्लॉगची सुरुवात-
प्रकाश पोळ
वर सांगितल्याप्रमाणे सह्याद्री बाणा या ब्लॉगची निर्मिती २९ नोव्हेंबर २०१० रोजी केली. त्याआधीदोन-अडीच वर्ष मी "विद्रोही विचार मंच" नावाचा ब्लॉग चालवत होतो. मुळात ब्लॉग तयार करण्याची गरज का पडली हेही समजून घेणे योग्य ठरेल. पुरोगामी विचारांचा प्रचार-प्रसार करण्यासाठी आणि आपल्या मनातील विचार व्यक्त करण्यासाठी एखादे व्यासपीठ हवे होते. वैचारिक वाचन चालूच होते. त्यामुळे अनेक विचार सुचत, अनेक विचारांवर प्रतिक्रिया द्यावीशी वाटे. समाजात आपल्या आजूबाजूला घडणार्या अनेक गोष्टींवर मतप्रदर्शन करावे वाटे. त्यामुळे लोकमत, पुढारी अशा वर्तमानपत्रातून 'वाचकांचा पत्रव्यवहार' या सदरातून लिहिता झालो. लोकमत आणि पुढारीतून जवळजवळ शंभरभर पत्रे प्रसिद्ध झाली. यातील काही पत्रे विद्रोही विचार मंच या ब्लॉगवर टाकली आहेत. वाचकांचा पत्रव्यवहार मधून लिहिता लिहिता कराड, सातारा येथील स्थानिक वर्तमानपत्रातून लेख लिहू लागलो. स्थानिक वृत्तपत्रे लेख प्रसिद्ध करायचे,

बुधवार, डिसेंबर ३०, २०१५

'ते आपल्या जातीचे नाहीत' म्हणून लांब कसले राहता ?


दै. लोकसत्तामध्ये प्रसिद्ध झालेल्या या पत्रामुळे एबीपी माझा वर सदर विषयावर चर्चा आयोजित केली होती.


video

मंगळवार, नोव्हेंबर २४, २०१५

मस्तानीच्या प्रणामी संप्रदाया विषयी...


कालच्या माझ्या मस्तानी ..सौंदर्य ...प्रेम आणि असुया या लेखावर खुप चांगला प्रतिसाद मिळाला ...अनेकानी तो whtsapp वर शेर केला .. काही जणांचे त्यासाठी फोन आणि मेसेज आले ...सोलापुर वरुन राकेश , पुण्यावरुन शैलेश पाटील ....मुंबइ वरुन माझे मित्र आणि धडाडीचे पत्रकार मनोज भोयर ...अरुण खोरे

रविवार, नोव्हेंबर २२, २०१५

मस्तानी ...सौंदर्य ....प्रेम ..आणि....असुया ....!!

बुंदेलखंडच्या शौर्यशाली आणि प्रणामी पंथीय राजे छात्रसाल महाराजांची औरस कन्या मस्तानी ....इतिहासाला पडलेल एक सुंदर स्वप्न. सौंदर्याबरोबर प्रतिभाशाली असलेली ही राजकन्या युध्द केलेतही तेवढीच तरबेज होती. इतिहासान आणि इथल्या समाज व्यवस्थेतल्या कुजक्या मनोवृत्तीन नेहमीच तिला अतिशय हिनकस वागणूक दिली. मला नेहमीच मस्तानी या पात्रा विषयी कमालीचा आदर वाटत आलेला आहे . त्यातून चार वर्षापूर्वी मस्तानीच्या पाबळच्या जीर्ण झालेल्या वाड्यातील समाधीला भेट देण्यासाठी गेलो होतो....नंतर त्यावर मी लोकप्रभाला एक लेखही लिहला होता. संजय लिला भंसाळीच्या बाजीराव मस्तानी या चित्रपटावरुन धुरोळा उडतो आहे. म्हणून आज पुन्हा त्यावर प्रकाश पडावा म्हणून लिहतो आहे. 

सोमवार, नोव्हेंबर ०९, २०१५

लालूप्रसाद यादव यांची बदनामी का ?


लालूप्रसाद यादव हा गेली साधारण दोन-अडीच दशके भारतीय राजकारणातील टिंगलीचा विषय बनला आहे. गावरान दिसणाऱ्या माणसाची नक्कल करण्यात शहरी लोकांना मजा वाटत असते. आणि ही नक्कल टीव्हीच्या खोक्यासमोर बसलेल्या गावरान माणसंही मिटक्या मारत पाहात असतात. ही नक्कल करण्यामागची पांढरपेशी मानसिकता त्यांच्या लक्षात येत नाही. ही आपलीच टिंगल आहे हे त्यांच्या ध्यानात येत नाही. त्यामुळे लालूप्रसाद हा भारतीय राजकारणातील विडंबनाचाही विषय बनला. टीव्ही वाहिन्यांचा प्रसार आणि लालूप्रसाद यादव यांचे राजकारण एकाचकाळात तेजीत आल्यामुळे लालूप्रसाद हे देशपातळीवर लोकप्रिय बनले.

मंगळवार, नोव्हेंबर ०३, २०१५

विकासाऐवजी वाचाळवीरच अधिक...

दै. लोकसत्ता, 2 नोव्हेंबर 2015

'कांग्रेस-डाव्यांची वैचारिक असहिष्णुता !' ही बातमी (लोकसत्ता, 2 नोव्हें.) वाचली. सध्या देशात काही ठिकाणी धार्मिक विद्वेषातून सुरु असलेल्या हिंसक घटना आणि त्याविरुद्ध समाजातील सर्व स्तरातून उमटणारा निषेधाचा सूर यावर प्रतिक्रिया देताना अर्थमंत्री अरुण जेटली म्हणतात कि कांग्रेस-डावे विचारवंत, तसेच काही सामाजिक कार्यकर्ते याना भाजप सत्तेत आलेली सहन झालेले नाही. त्यामुळेच भाजप व पंतप्रधान मोदी यांच्याविरोधात वैचारिक असहिष्णुता दाखवली जात आहे.

.

.

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | coupon codes